Maakbaar

Is de wereld maakbaar of niet? Teleurstellend voor de extremisten onder ons ligt de waarheid ergens in het midden, zoals meestal. Ja, we kunnen gewassen genetisch veran­deren, zodat de wereldvoedsel­productie omhoog schiet en de aarde een bevolking van 12 miljard mensen kan voeden. 12 miljard vegetariërs want plek voor andere diertjes is er dan helemaal niet meer.

En nee, een jaarwisseling zonder vuurwerk is niet mogelijk. Daar gaat de maakbaarheid de mist in. Dat zou alleen lukken als we een regenbui organiseren van 15 december tot 10 januari, maar het weer is helaas evenmin maakbaar. Verbieden van vuur­werk verhoogt de amusementswaarde van het afsteken ervan.

Het is wensdenken. We verbieden wat we niet leuk vinden en dan is het ook meteen weg. Vergeet het maar. Je voelt hem al aankomen: vandaag of morgen roept er iemand dat het vervoer van containers over water moet worden verboden of tenminste aan banden gelegd.

Voor die banden is wel wat te zeggen. Containers horen niet van een schip te vallen.

Onbedoeld effect van de 281 containers die van de MSC Zoë vielen, is dat het grote publiek plotsklaps begrijpt dat het verplaatsen van die stalen doosjes geen hobby van de vervoerders is, maar dat er een bizarre variëteit aan producten en spulletjes in die containers worden verplaatst, van producent naar consument. Dat kreeg in de pers nog meer aandacht dan de vervuiling van de zee als gevolg van plastics of van puur gif (waar plastics mee worden gemaakt).

Dat een deel van de plastics die we produceren, uiteindelijk sowieso in zee terechtkomt, is niet te voorkomen. Er zijn altijd onverlaten die een schone zee minder belangrijk vinden dan snel winst maken. En als je jaarlijks tientallen miljoenen containers over zee vervoert, dan gaat er weleens eentje overboord, ook dat is onvermijdelijk. Vervoer is een kwetsbare schakel in de productieketen en ongelukken gebeuren nou eenmaal.

Het is maakbaar, hoor. Stoppen met plastics. Stoppen met de productie, stoppen met vervoeren. Geen risico’s meer en het scheelt heel veel vervuiling. De economische nadelen zijn natuurlijk gigantisch, dus niemand prakkezeert daarover. Winst en economische groei zijn nou eenmaal veel belangrij­ker dan een schone zee.

Dus wat overblijft na het ongeluk met de Zoë is de bewustwording hoe duizelingwekkend gecompliceerd vervoer tegenwoordig in elkaar zit, want al die poppen, krukjes, handzeeppompjes en schoenen hebben een eigen herkomst en bestemming. Dat had de conclusie kunnen zijn, maar dat is het niet. De conclusie is dat het heel veel tijd kost om het strand op te ruimen als containers van een schip vallen.




GEEF JE MENING

Wilt u liever reageren zonder registreren?
- Voer uw commentaar in
- Vul uw naam en e-mailadres in
- Vink "Ik reageer liever als gast" aan
- Druk op de pijl om de reactie te plaatsen.